مادر، تو زمزمه‌ی امنیت در نجوای شبانه‌ی تاریک‌ترین شب‌ها، پناه بی‌پایان عاطفه در برابر طوفان‌های دنیا هستی. با هر لبخندت، گویی بهار از راه رسیده و با هر نگاهت، جهانی از مهربانی به رویم گشوده می‌شود. دستانت، خزانه‌ای از آرامش، در برابر هیاهوی زندگی، و صدایت، لالایی‌هایی هستند که هنوز هم در گوشم طنین‌انداز هستند.

برچسب‌ها: